Met hun actie wilden de leraren aantonen dat lesgeven veel meer is dan 22 keer per week 50 minuten voor de klas staan. Dat er ook heel wat andere taken bijkomen, zoals bijvoorbeeld verbeteren. Bovendien zijn ze boos dat er zoveel uren verdwijnen, vooral in praktijkrichtingen. De leerkrachten zullen er moeten lesgeven voor ondoenbaar grote klassen, zeggen ze.
De actie was dus vooral bedoeld als protest tegen de vele hervormingsplannen van minister van Onderwijs Demir. De leerkrachten vinden die een slag in hun gezicht.
Nu ging het om een positieve actie, samen verbeteren op een goed zichtbare plaats. Maar als de minister geen gas terugneemt, sluiten de leerkrachten hardere acties, zoals bijvoorbeeld een staking, niet uit.
