10u14

Onze mening: Moderne Sinterklazen

 

Het waren intussen zowat mijn beste vrienden geworden. Ik zou ze zo binnen hebben gevraagd voor een koffie. Maar dat mocht uiteraard niet. Zo ben ik dan wel. Braafjes houd ik me aan de regels. En ik had al een ander knuffelcontact. Mijn vrouw. Uiteraard. Zij was het trouwens ook die voor die mannen aan onze deur zorgde. 

Voor u iets verkeerd begint te denken. Ze, mijn knuffelcontact, deed het met de meest eerbare bedoelingen. Net zoals zij, die aan onze deur stonden. Ze kwamen in witte bestelwagens en met een kartonnen doos in hun hand. De moderne varianten van Sinterklaas op zijn witte paard, zeg maar. Ze dropten de pakjes trouwens niet in de schoorsteen - wie heeft dat eigenlijk nog? – maar leverden het gewoon netjes af aan de voordeur. 

En voor alle duidelijkheid: wel lokaal besteld hé. Want dat moet je onze handelaars toch meegeven. Ze hebben hun online winkel toch maar mooi snel uitgebouwd allemaal. Al was het voor de meesten misschien maar een druppel op een hete plaat.

Maar dan kennen ze mij nog niet. Ik was zelfs bereid om de herenzaak hier in de stad te bellen en persoonlijk mijn bestelling te plaatsen. Of neen, akkoord, dat deed ook mijn knuffelcontact. Maar ik had de trui wel zelf gekozen, voor u begint te denken dat ik zo’n man ben die zijn vrouw zijn kleren laat kopen.

En ik ging ze zelfs mooi zelf afhalen vooraan aan de winkeldeur. Ok, dat ook wel samen met mijn knuffelcontact. Hadden we toch even het gevoel dat we samen aan het shoppen waren. En daarna dan maar lekker samen het thuis-café ingedoken. Ja, mijn vrouw weet hoe ze me moet meekrijgen voor een dagje shoppen.

 

Wonder boven wonder

 

Maar ja, ook bij ons stopten geregeld van die moderne Sinterklazen. We waren dan ook niet de enigen die dat deden. En doen. De online verkoop kent geen grenzen. Dat zagen we van de week nog toen we een inkijk kregen in één van die grote verdeelcentra van onze online winkels, langs het Albertkanaal in Grobbendonk.

Op zich niet verwonderlijk natuurlijk. Zou je denken. Zelfs een blinde zag het aankomen dat de online verkoop ongekende hoogten zou kennen. En die ongekende hoogten mag je zelfs letterlijk nemen, als je in de magazijnen de muren van pakketjes zag, die moesten worden verdeeld.

Alleen voor de mensen die er middenin stonden, van bpost, kwam het dus wel als een wonder. Verblind door de pakjes die rond hen heen stonden, zagen ze de andere pakjes en bestellingen niet op zich afkomen. Gelukkig zijn er dan gemeenten zoals Bornem die creatief uit de hoek komen en zelf hun eigen postkantoor openen. Gratis en voor niets, voor de lokale handelaars en thuis-shoppers.

Toch zullen die lokale winkeliers maar wat blij zijn dat ze volgende week de lampen in hun etalages weer kunnen aansteken. En hopelijk mag de kassa dan weer ouderwets rinkelen. Al is een bliepje van de bancontact even goed. Want laten we wel wezen. Die tweede lockdown heeft er toch maar weer stevig ingehakt. En voor sommigen, om de kappers, schoonheidssalons en de horeca niet te noemen, is de miserie nog niet van de baan. Lang niet.

Sowieso hebben onze lokale handelaars het al niet makkelijk om op te boksen tegen de grote ketens en internetwinkels. Steeds meer winkelstraten lopen leeg. Zoals een recente studie in Geel aantoont. Al hoef je eigenlijk niet lang gestudeerd te hebben, om dat te zien. Dus hopelijk vallen de oproepen om lokaal te kopen, niet in dovemansoren.

 

Stuurlui

 

Veel handelaars hebben ongetwijfeld een gat in de lucht gesprongen toen ze hoorden dat ze opnieuw open mochten. Maar het zal, met even weinig twijfel, toch ook een wrang gevoel achterlaten dat de winkels open kunnen, omdat ze niet de motor bleken van de corona-besmettingen.

Ok, achteraf is alles altijd makkelijk. En de beste stuurlui staan aan wal. Of neen, de beste stuurmannen, dat zijn die met hun witte bestelwagen. Die rijden ons huisje niet voorbij. Maar toch. Soms stel je jezelf zo toch nog eens vragen.

Neem nu die avondklok. Alsof het virus ’s nachts als een boze geest door onze donkere straten ronddwaalt om onschuldige mensen, zonder argwaan, aan te vallen. Of waarom mogen singles wel extra bezoek ontvangen met Kerst en niet met Nieuwjaar?

Ja, ik snap de logica wel. We moeten oppassen met het aantal mensen dat we zien. En als er wat veel gedronken wordt, zijn wel al wat losser. Enfin, dat heb ik van horen zeggen. Zelf ben ik al in geen weken meer op café geweest.

Maar ergens klopt het ook niet. Want een paar weken geleden kreeg de burgemeester van Willebroek nog het halve land over zich heen. Omdat hij maatregelen nam, zogezegd in het kader van corona, maar vooral om overlast van hangjongeren aan te pakken. De sheriff van Willebroek, zo leek het wel.

Uiteindelijk is er weinig verschil tussen een avondklok om 24u, 22u of 20u. Dat heeft niets met het virus te maken. Het principe is en blijft hetzelfde. Of 2 personen onder de kerstboom of onder het vuurwerk van nieuwjaar. Ook dat maakt in principe niets uit.

Nog eens, ik begrijp de achterliggende reden wel. Maar eigenlijk is dat net hetzelfde als wat in Willebroek gebeurde. Verontwaardiging daarover is dan schijnheilig.

En daarom wil ik ook niet heiliger zijn dan de paus. Enfin, ik moet nu dringend afronden. Want er wordt hier aan de deur geklopt … Neen geen man in een witte bestelwagen en een pakje. Maar de pizza-bezorger … van de Italiaan, hier op de markt.

 

De hoofdredactie